ΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΓ

Α΄ΔΕΚΑΣ	Β΄ΔΕΚΑΣ	Γ΄ΔΕΚΑΣ

Η έκτη μεσούντος, εκκαιδεκάτη, έκτη επι δέκα, έκτη επί δεκάτη.

Το ιερό θυσιολόγιο της Έρχιας περιγράφει θυόμενα στον Δία Επάκριο την σημερινή ημερα.

ΣΤΗΛΗ Ε, ΣΕΙΡΕΣ 59-64
ΘΑΡΓΗΛΙΩΝΟΣ
εκτηι επι δεκα,
Διί Επακριωι
εν Υμηττωι,
αρήν
νηφάλιος,
ου φορά, ΠΗΗ

Σήμερα ένα αρνί, πιθανότατα αρσενικό αν δεχθούμε την αποκατάσταση του αρσενικού επιθέτου (νηφάλιος), επρόκειτο να μεταφερθεί στον Υμηττό για να θυσιαστεί στον Δία Επάκριο .

Προφανώς τα θυόμενα του Διός Επακρίου τελούνται για τα επερχόμενα Εκαλήσια, ο Ζευς Εκαλήσιος είναι ο Επάκριος Ζευς, ο θεός τιμάται και ζητείται η ευμένεια του ως προς την παροχή της υγρασίας καθώς σχετίζεται με το θέρος των σιτηρών. Αποδίδονται Ευχαριστίες και ο θεός εξευμενίζεται για να κρατήσει τον υετό μέχρι να ολοκληρωθεί το θέρος των σιτηρών. Τιμές αποδίδονται επειδή παρείχε ως τώρα την κατάλληλη υγρασία ώστε μεγαλώσουν και να τραφούν τα σιτηρά.

Αργότερα αυτή η λατρεία σχετίστηκε και με την Εκάλη την ηρωϊδα που φιλοξένησε τον Θησέα και εισήχθη στην λατρεία του Θησέως. IG ΙΙ² 1294 (Τριττύες Επακρείς/Εκαλήσιοι, Επάκριος ο Εκαλήσιος Ζευς).

Ο Πλούταρχος μαρτυρεί αυτή την λατρεία στον Βίο του Θησέως που τότε η λήξη του θέρους των σιτηρών συμβαίνει αρχές του Εκατομβαιώνα, οπότε και τα Εκαλήσια. Αρχικά όμως η λατρεία του Διός δεν συνδεόταν με τα Εκαλήσια. Τον εορτασμό των Εκαλησίων θα τον συναντήσουμε την 8η ισταμένου του Εκατομβαιώνος.

Στις αρχαίες πηγές, Παυσανίας, Λεξικό Ησυχίου και Μέγα Ετυμολογικό, γίνεται αναφορά για έναν βωμό του Διός Επάκριου στον Υμηττό, «― Επί των ακρων των ορών » και μαθαίνουμε επίσης και από το θυσιολόγιο της Έρχιας, ότι οι δημότες της προσέφεραν κανονικές θυσίες στον θεό τη σημερινή ημερα.

Το ανοιχτο ιερό του Διός πάνω στον Υμηττό ανασκάφηκε τη περίοδο μεταξύ των δυο παγκοσμίων πολέμων απο τους Carl Blegen και Rodney Young της Αμερικανικής Σχολής των Κλασσικών Σπουδών στην Αθήνα.

Τα ευρήματα αντικατοπτρίζουν δυο περιόδους λατρευτικής δραστηριότητος, την περίοδο από το -950 ως το -575, όπου βρέθηκαν πολλοί κρατήρες, φιάλες και καμμένα οστά ζώων, και μερικές δεκαετίες από την ύστερη ρωμαϊκή περίοδο όπου τότε βρέθηκαν 120 ρωμαϊκές λάμπες ελαίου.
Το πιο σημαντικό εύρημα παρόλα αυτά , είναι οι 170 αττικές επιγραφές οι οποίες δεικνύουν υψηλό δείκτη λογοτεχνίας στην Αττική κατά τον -7ο αιώνα.

Επακρία

Μία από τις δώδεκα αρχαίες πόλεις της Αττικής τις οποίες ίδρυσε ο Κέκροπας. Κατά τους ιστορικούς χρόνους, η Επακρία πιθανόν δεν ήταν δήμος, αλλά τη συγκεκριμένη ονομασία έφερε ολόκληρο το βορινό τμήμα της Αττικής, το οποίο λεγόταν και Διακρία. Σε επιγραφή που βρέθηκε αναφέρεται η Επακρέων τριττύς. Από αυτό συμπεραίνεται ότι η Επακρία ήταν ονομασία μιας φυλής, στην οποία ανήκαν οι δήμοι Ικαρίας, Σημαχιδών και Πλώθειας.

Μια συνέλευση στο θέατρο του Διονύσου, το έτος -107, -106, εδραιώνει τη σημερινή ημέρα ως ημέρα συνελεύσεων της Εκκλησίας του δήμου.

ΑΤΤΙΚΗ ΕΠΙΓΡΑΦΗ IG II² 1011, ΣΕΙΡΕΣ 73-74:
― Αγαθη τυχη· Επι Αρισταρχου αρχοντος επι της Κεκροπιδος
ενδεκατης πρυτανειας η Τελεστης Μηδειου
Παιανιευς εγραμματευεν· Θαργηλιωνος εκτη
επι δεκα, εκτη και δεκατη της πρυτανειας· εκκλησια
εν τω θεατρωι εν Διονυσου.

Η Ηλιακή Άνοδος των Πλειάδων

Περί της χρονολογήσεως της τραγωδίας «Φαέθων» του Ευριπίδου

Ενα μεγάλο μέρος αυτού του έργου έχει αποκατασταθεί από τον Παρισινό Κώδικα και έχει εκδοθεί μεταξύ των αποσπασμάτων του Ευριπίδου.
Από τις εικόνες και την αίσθηση που μας παρουσιάζει ο ποιητής στο έργο του, είναι υπέρ-αρκετό να αντιληφθούμε ότι το γεγονός συνέβει την άνοιξη ή το καλοκαίρι, στο μέσο σημείο και ανάμεσα στις δύο εποχές είναι η Ηλιακή Άνοδος των Πλειάδων:

― Μέλπει δε δένδρεσι λεπτών
αηδών αρμονίαν,
γόοις ορθρευόμενα
Ίτυν Ίτυν πολύθρηνον.
Σύριγγας δ’ ουριβάται
κινούσιν ποίμνας ελάται·
εγρονται δ΄εις βοτάναν
ξανθάν πώλων συζυγίαι.
ήδη δ΄εις έργα κυναγοί
στείχουσιν θηροφόνοι,
πηγαις τ΄επ΄ωκεανού
μελιβόας κύκνος αχεί.
Άκατοι δ΄ανάγονται υπ΄ειρεσίαις
ανέμων τ΄ευαέσιν ΄μοθίοις,
άνα δ΄ιστί·

Αυτή η περιγραφή ταυτίζεται με τον Αττικό Θαργηλιώνα μήνα, και ως απότελεσμα περιγράφει (επέιδή το γεγονός συμβαίνει το πρωϊ), κάποιο πρωϊνό του Θαργηλιώνος, σε ποιό πρωϊνό όμως ;
Σε ένα άλλο απόσμασμα του ιδίου έργου του Ευριπίδου, που μας έχει διασώσει ο Λογγίνος, εμφανίζεται ότι διευκρινίζει επακριβώς την Ηλιακή Άνοδο των Πλειάδων αυτό το μήνα.
Ως προς την κατευθυνση που ακολουθεί ο Φαέθων για τον ήλιο, χρησιμοποιεί τις Πλειάδες ως οδηγό του οι οποίες του δείχνουν τη σωστή πορεία.
Πρέπει λοιπόν να ο Φαέθων να ξεκινήσει την αυγή, και αυτό ταυτίζεται με τις Πλειάδες οι οποίες ανατέλουν στην Ανατολή , και έτσι το γεγονός πρέπει να συνέβει στην ημέρα της επιτολής των Πλειάδων.

― Ιει δ΄εφ’ επτά Πλειάδων έχων δρόμον.