ΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΓ

Α’ ΔΕΚΑΣ	Β’ ΔΕΚΑΣ	Γ’ ΔΕΚΑΣ

---

---

Ὁ Πλούταρχος καταγράφει περὶ τῆς γεννήσεως τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου:
― ἱσταμένου μηνὸς Ἑκατομβαιῶνος, ὅν Μακεδόνες Λῶον καλοῦσιν, ἕκτη.

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 3.3

Γίνεται σαφὲς ὅτι ὁ Πλούταρχος ὑποννοεῖ τὴν ἕκτη τοῦ μηνὸς Λώου, όπου σύμφωνα μὲ τὴν δικὴ του ἐποχὴ, ταυτιζόταν με τὸν μήνα Ἑκατομβαιῶνα, άρα η 6η Εκατομβαιώνος δεν είναι η πραγματική ημερομηνία γέννησης τους Αλέξανδρου.

Θα ακολουθήσει παρακάτω ένα  ἐκτενὲς ἄρθρο περὶ τῆς πραγματικῆς ἡμερομηνίας γεννήσεως τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, σύμφωνα μὲ τὸ Μακεδονικό ημερολόγιο και της πραγματικής ταύτισης με το Αττικό ημερολόγιο την εποχή της γεννήσεως, του Αλέξανδρου και σύμφωνα με τον  κύκλο τοῦ Καλλίπου (μηχανισμὸς Ἀντικυθήρων) τον Μετωνικό κύκλο καὶ τὸν Ὀλυμπιακὸ ἡμερολογιακὸ Κύκλο.

Ἡ ἕκτη είναι ἡ ἱερὴ ἡμέρα για τα συμβολικά  γενέθλια τῆς Ἀρτέμιδος.

Στὴν πραγματικότητα οἱ Δήλιοι θεωροῦν ὅτι ἡ θεὰ Ἄρτεμις εἶχε γεννηθεῖ τὴν 6η Θαργηλιῶνος καὶ ὁ Ἀδελφὸς της ὁ Ἀπόλλων τὴν ἑβδόμη Θαργηλιῶνος, .

 Η 6η ἱσταμένου γιὰ τοὺς ὑπόλοιπους μῆνες ειναι ἱερὴ γιὰ τὰ συμβολικὰ γενέθλια τῆς Ἀρτέμιδος.

― Ἔξω τῶν ἑορτῶν ἱεραὶ τινες τοῦ μηνὸς ἡμέραι νομίζονται Ἀθήνῃσι θεοῖς τισιν. . . ἡ δὲ ἕκτη τῇ Ἀρτεμίδι, καὶ ἄλλη ἄλλῳ. 
ΣΧΟΛΙΑ ΠΛΟΥΤΟΣ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ. 1127

Αὐτὴ τὴν ἡμέρα ἐπίσης οἱ Ἀθηναῖες ψήνουν ψωμάκια κουλούρες σὲ σχῆμα τῆς ἡμισελήνου, τὶς περίφημες Σελῆναι, καὶ γιὰ κάθε ἕξι ἀπὸ αὐτές στὴ σειρὰ, πλάθουν καὶ μιὰ ἕβδομη, ποὺ τὴν ονομάζουν:

― βοῦς ἕβδομος,κατὰ μίμησιν πρωτοφύους σελήνης.
(ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΣΧΟΛΙΑ ΙΛΙΑΔΟΣ Σ 575.1165.4 
― Ἕβδομος Βοῦς 
ΗΣΥΧΙΟΣ

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΣΥΠΤΩΣΕΩΝ ΠΟΥ ΤΗΝ ΔΙΕΚΡΙΝΑΝ

― Εγενηθη δ΄ουν Αλέξανδρος, γράφει ο Πλούταρχος [ 3.3], ισταμένου μηνός Εκατομβαιώνος, ον Μακεδόνες Λώον καλούσιν, έκτη, καθ΄ην ημέραν ο της Εφεσίας Αρτέμιδος ενεπρήσθη νεώς.

Τα νέα αυτού του συμβάντος διαβιβάστηκαν στον Φίλιππο, τον πατέρα του. Η άφιξη της είδησης  διακρίνεται από κάποιες άλλες αξιοσημείωτες συμπτώσεις:

― Φιλίππω δ΄άρτι Ποτίδαιαν ηρηκότι τρεις ήκον αγγελίαι κατά τον αυτόν χρόνον· η μεν Ιλλυρίους ηττάσθαι μάχη μεγάλη διά Παρμενίωνος· η δ΄Ολυμπίασιν ίππω κέλητι νενικέναι· τρίτη δε περί της Αλεξάνδρου γενέσεως [ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 3.4-5].

―Φίλιππος δ΄ο των Μακεδόνων βασιλεύς, τριών αυτώ προσαγγελθόντων ευτυχημάτων υφ ένα καιρόν· πρώτου μεν ότι τεθρίππω νενίκηκεν Ολυμπία· δευτέρου δε ότι Παρμρνίων ο στρατηγός μάχη Δαρδανείς ενίκησε· τρίτου δ΄ότι άρρεν αυτώ παιδίον εκύησεν Ολυμπιάς [ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ, ΠΑΡΑΜΥΘΗΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣ ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΝ 7].

Οι συμπτώσεις αναφέρονται επίσης και στα Βασιλικά Αποφθέγματά του [ΦΙΛΙΠΠΟΣ 3], όπως και από τον Ιουστίνο και τον Πομπήιο Τρόγο [7.16.4-5] , (συγγραφέα παλαιότερο του Πλουτάρχου).

Παρατηρείται ότι και οι δύο, Ιουστίνος και Πλούταρχος, αναφέρουν τις συμπτώσεις με την ίδια σειρά, τα νέα της νίκης κατά των Ιλλυρίων πρώτο από όλα, της νίκης στους Ολυμπιακούς μετά, και τη γέννηση του Αλεξάνδρου τελευταία. Ως  αποτέλεσμα εξάγουμε ότι τα νέα κατέφθασαν με αυτή τη σειρά.

Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Αλέξανδρος, είχε γεννηθεί στην Πέλλα και ο Φίλιππος βρισκόταν στην Ποτίδεα όταν έμαθε για τη γέννηση του.

― Και τούτο έδειξε μεν και η λυπρά Πέλλα, μέγαν Βασιλέα προενεγκούσα τον Αλέξανδρο [ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ, ΣΧΟΛ. ΙΛΙΑΣ Γ’ 201.404.16]

― Πέλλα δ’ Αλέξανδρω συναπώλετο· πατρίδες άρα

Ανδράσιν ου πάτραις άνδρες αγαλλόμεθα. [ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ 2.89 ΑΡΧΙΑΣ 35]

― Ούτος εμός λόγος ύμμιν αληθινός· ει δε τον ηδύν βούλει, Πελλαίου βους μέγας εις αϊδην. [ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ, ΕΠΙΓ. 14.5]

― Ώστε νυν ει τις διέρχοιτο Πέλλαν ουδέ σημείον όψεται πόλεως ουδέν, δίχα του πολύν κέραμον είναι συντετριμμένον εν τω τόπω. [ ΔΙΩΝ ΧΡΥΣ. 33.12.10]

―  Πελλαία δε ην εκείνη πάλαι μεν ευδαίμονος χωρίου κατά τους Μακεδόνων βασιλέας, νυν δε ταπεινούς και ολίγους τους οικήτορος έχοντος. [ΛΟΥΚΙΑΝΟΣ 2.214 ΑΛΕΞ. 6.47]

 Η απόσταση από την Πέλλα στην Ποτίδεα πρέπει να ληφθεί υπόψη και πρέπει  κάλλιστα να διερωτηθούμε αν η είδηση της γέννησης θα μπορούσε να φτάσει σε μια μερα, αλλά και να συνέβει έτσι θα πρέπει να αναλογισθούμε κατά πόσον η ίδια η γέννηση συνέβει τη νύχτα ή την ημέρα.

ΚΑΤΑ ΠΟΣΟΝ Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΥΝΕΒΕΙ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ή ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Ο Πλούταρχος δεν μας πληροφορεί ποιο συνέβει από τα δύο.

Μπορούμε ,πρώτα απ’ όλα,  να παρατηρήσουμε στη συνέχεια, ότι κατά τη στιγμή της γέννησης του Αλέξανδρου, είτε ήταν νύχτα είτε ήταν ημέρα, ο ναός της Αρτέμιδος στην Έφεσος καιγόταν ολοκληρωτικά. [ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 3, ΓΑΪΟΣ ΙΟΥΛΙΟΣ ΣΟΛΙΝΟΣ 11.64, ΖΩΝΑΡΑΣ 4.8. 183 Δ, 184 Α

 Τα Μετεορολογικα του Αριστοτέλη περιέχουν αναφορές στην ανάφλεξη και την προσδιορίζουν ως ένα πολύ πρόσφατο γεγονός,   τα φαινόμενα της πυρκαϊας, όπως περιγράφονται σ’αυτά, έγιναν διακριτά και αντιληπτά από το βράδυ:

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΜΕΤΕΟΡΟΛΟΓΙΚΑ 3. 1 παρ. 72.32

― Ώστε ότι γε πνεύματα ταύτα πάντα, δήλον και εκ τοιούτων. Έστι δ΄ενίοτε και τοις όμμασι θεωρείν, οίον κκαι νυν συνέβαινε περί τον έν Εφέσω ναόν καόμενον· πολλαχή γαρ η φλόξ εφέρετο συνεχής αποσπωμένη χωρίς. . . όπερ ουν εν ταις μικράς πυρακαϊας φαίνεται, τούτο και τότε πολλής ύλης καομένης εγίγνετο πολλώ ισχυρ΄΄οτερον. Ρηγνυμένων ουν των ξύλων, όθεν η αρχή του πνεύματος ην, πολύ εχώρει αθρόον η εξέπνει, και εφέρετο άνω πεπυρωμένον, ώστ’ εφαίνετο η φλοξ φέρεσθαι και εισπίπτειν εις τας οικίας.

Δεύτερον, ο εμπρηστής στις καταγραφές από τους αρχαίους συγγραφείς (οι οποίοι μερικοί τον αποκαλούν Λύγδαμι [ΗΣΥΧΙΟΣ], αλλά οι περισσότεροι από αυτούς Ηρόστρατο [ΣΤΡΑΒΩΝ 14.1.175^Α, Α. ΓΕΛΛΙΟΣ 2.6, ΣΟΛΙΜΟΣ 11.2-3, ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ, ΜΑΚΡΟΒΙΟΣ] ), επιλέγει το βράδυ για την εκτέλεση του εμπρησμού του Ναού.

Τρίτον, πιστοποιείται ρητώς από μερικούς από τους αρχαίους, ειδικά από τον Τίμαιο, (ο οποίος ζούσε στο χρόνο του εμπρησμού,) ότι τόσο η καταστροφή του ναού όσο και τη γέννηση του Αλέξανδρου συνέβησαν στην διάρκεια της νύχτας.