Εβδόμη μεσούντος Γαμηλιώνος

ΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΓ

Εβδόμη μεσούντος Γαμηλιώνος

Λήναια

Αθηναίων

Λήναια

Ιωνικών

κοινοτήτων

Ποιητικός

Αγών

Η δεκάτη εβδόμη, εβδόμη μεσούντος, επτακαιδεκάτη,
εβδόμη επί δέκα, εβδόμη επί δεκάτη.

Το Λήναιον ιερό βρίσκεται στην Αθήνα:

ΒΕΚΚΕΡΙΟΣ ΑΝΕΚΛΟΤΑ 278 ― λήναιον, ιερόν Διονύσου, εφ᾽ οὐ τους αγώνας ετίθεσαν προ το θέατρο ανοικοδοµηθήναι.

ΦΩΤΙΟΣ ΛΕΞΙΚΟ ― Λήναιον, περίβολος μέγας Αθήνησιν εν ω τους αγώνας ἦγον προ του το θέατρον οικοδοµηθήναι, ονοµάζοντες επί Ληναίω. ἐστιν δε εν και ιερόν Διονύσου Λήναίου.

ΑΧΑΡΝΗΣ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ 504 ― αυτοί γαρ εσμέν ουπί Ληναίω τ’ αγών.

Αυτή ἡ φράση του Δικαιοπόλιδος δηλώνει ότι εκεί πραγματοποιούνται οι αγώνες των ποιητών πριν χτιστεί το θέατρο του Διονύσου- ολόκληρη ἡ περιοχή στο Λήναιον είναι αφιερωμένη στον θεό Διόνυσο.

Στα Λήναια ο παις Διόνυσος «εγείρεται» ως Καλόν «Διός Φως»· ο παις Διόνυσος, Ίακχος τώρα, βγαίνει απὀ τον μηρό του Διός στην αθηναϊκή λατρεία κρατώντας δύο δάδες στα χέρια του και αναφέρει τήν τελείωσή του στήν θεά Ήρα, αυτή τήν περιγραφή δίνει και ο Αριστοφάνης στους Βάτραχους, ο Δαδούχος και Ίακχος κρατώντας δύο δάδες στην νυχτερινή πομπή είναι ο ἴδιος ο Διόνυσος και ο ηγέτης των μυστών ο «φωσφόρος αστήρ» (343)― ἔγειρε: φλογέας ἐν χερσὶ γὰρ ἥκει τινάσσων, Ἰακχ’ ὦ Ἴακχε, νυκτέρου τελετῆς φωσφόρος ἀστήρ· φλογὶ φέγγεται δὲ λειμών.

«Ξύπνα― γιατί τους δαυλούς τους φλογόβολους σειῶντας στο χέρι του, Ίακχε, ω Ἰακχε, νά που τ’ ολόφωτο αστέρι, ήρθε της νύχτιας εορτής. Φεγγοβολά το λιβάδι»

Το αγγείο που εικονίζεται παραπάνω είναι του -6ου αιώνος και συνδέεται πραγματικά µε τον εορτασμό στα Λήναια και τον αθηναϊκό Ίακχο «Διός Φως» ως «ο φωσφόρος αστήρ» του Ἀριστοφάνους.

Ὁ Ίακχος ὡς τελετουργική παραληρητικἡ θρηνητική ιαχή στις εορτές του Διονύσου προυπήρχε στην λατρεία πριν να καθιερωθεί ως ελευσίνια µορφή.