ΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΓ

Α΄ ΔΕΚΑΣ	Β΄ ΔΕΚΑΣ	Γ΄ ΔΕΚΑΣ

Η δεκάτη εβδόμη, εβδόμη μεσούντος, επτακαιδεκάτη,
εβδόμη επί δέκα, εβδόμη επί δεκάτη.

Τη σημερινή δεν καταγράφεται κάτι για την ιερότητα της ημέρας στη πόλη των Αθηναίων, παρόλα αυτά μία συνέλευση Διονυσιαστών πραγματοποιείται την 19η μετά τα Διονύσια εν Αγροίς που εορτάζονταν στο δήμο του Μυρρινούντος που σημαίνει ότι οι εορτασμοί σε εκείνο το δήμο μόλις είχαν λήξει ή επρόκειτο να αρχίσουν. Τα Διονύσια εν Αγροίς εορτάζονται σε διαφορετικές ημέρες και είχαν διαφορετική διάρκεια σε κάθε αττικό δήμο. Ο εορτασμός περιλαμβάνει τουλάχιστον τέσσαρες ημέρες.

Μακεδονία και μήνας Αυδναίος ή Αυδυναίος

Στη Μακεδονία αυτή την εποχή εορτάζονται τα Αυδύναια ή Α(F)δύναια (και μεταγ. παραλλαγές Αυδήναια) που είναι οι «τελετές για την αόρατη, αφανή Κόρη» δηλαδή για την θεά που απήχθη από τον Πλούτωνα και κατοικεί αυτή τώρα στην καταχθόνα γαία.

Δεν είναι εορτές για τον Άδη, δεν υπάρχει καμμία λατρεία στην Μακεδονία για «Αυδύναιο».

O μήνας Αυδύναιος όμως είναι αφιερωμένος στην αόρατη Κόρη που ναίει στον κάτω κόσμο αυτή την εποχή και οι θνητοί τον αφιερώνουν στις τελέτές της τα Αυδύναια ως μειλίγματα

Τα Αυδύναια λοιπόν απευθύνονται στην λατρεία της Κόρης, της θυγατρός της θεάς Δήμητρος, όπου Α(F)δυναία είναι αυτή που περιβάλλεται και κατοικεί από το βαθύτερο αόρατο σκότος (η Κόρη), η απόρρητη , η μη ορατή.

Στη Μακεδονία, η λατρεία του Άδου μαρτυρείται μόνο σε κάποιες ιδιωτικές λατρείες ως Δεσπότης σε ένα ιδιωτικό «ορφικό» επιστόμιο ή Δεσπότης Πλούτων σε μια ιδιωτική αφιέρωση της Αιανής.

Οι μαρτυρίες της λατρείας που απέδιδαν οι ελληνικές πόλεις στόν θεό του κάτω κόσμου με το όνομα Ἀΐδης/Αἵδης είναι σπάνιες έως ανύπαρκτες και εκτός Μακεδονίας και εκτός εποχής.