ΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΓ

Α’ ΔΕΚΑΣ	Β’ ΔΕΚΑΣ	Γ’ ΔΕΚΑΣ

Ἡ εἰκοστή τετάρτη, ἡ ἑβδόμη φθίνοντος, ἡ εἰκὰς τετάρτη.

---

― αιγίς περί πόλιν

Η ιέρεια της Αθήνας, κρατώντας την ιερή αιγίδα, ξεκινάει από την Ακρόπολη και πηγαίνει στα ιερά και στις νεόνυμφες γυναίκες ή τις μέλλουσες νεόνυμφες. Είναι ένα προγονικό τελετουργικό αυτών των ημερών αμέσως μετά τα πομπαία.

Το παραπάνω γνωστό ρητό αναφέρεται σε άτομα που κάνουν επικλήσεις περιφερόμενοι.

Οι παραδοσιακές αιγίδες της αθηναϊκής τελετουργίας είναι φολιδωτοί μάλλινοι κροσσωτοί μανδύες. Η ιέρεια της Αθηνάς περιφέρεται κραδαίνοντας και χτυπώντας την αιγίδα στα ιερά και στις οικίες με τις κόρες, δινοντας το σύνθημα για την επερχόμενη ταραχώδη δραστηριότητα στην πόλη.

Η γνωστή όμως αιγίδα της τέχνης και της λογοτεχνίας είναι ένα κομμάτι δέρμα, ένα δέρα αιγός, με την κεφαλή της Γοργούς και κροσσωτούς όφεις στο περιθώριο.

Η αιγίδα της ιέρειας εκτός από το να εγείρει τον υγρό καιρό για την γονιμότητα του νεοφυτεμένου σπόρου σκοπό έχει να εγείρει και φέρει την γονιμότητα στις νέες νύμφες.

Η λατρευτική πτυχή της Αθηνάς ως «μητέρας θεάς», βρίσκεται στη λατρευτική συνεργασία της με τον Δία. Η αιγίς παραδίδεται από τον Δία στην Αθηνά στην ποίηση, έτσι πρέπει να γίνει και στην τελετουργία, όπου αυτοί οι θεοί συνδέονται συχνότερα από οποιοδήποτε άλλο ζευγάρι των Ολυμπίων.

Στις λατρείες, που απαντώνται στην ακρόπολη, ο Δίας είναι ο προστάτης θεός και άρχων του καιρού, ειδικά της υγρασίας αυτή την περίοδο και η Αθηνά είναι η προστάτις θεά της πόλης και της γυναικείας εργασίας (που γίνεται εντονότερη στην διάρκεια του χειμώνος), με πρόσθετη ασχολία την ωριμότητα και τον γάμο ως την αρχή της γυναικείας εργασίας που θα αποφέρει ρίζες για την οικογένεια και τις επερχόμενες γενιές των Ελλήνων.