ΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΓ

Η δεκάτη ενάτη, ενάτη μεσούντος, εννέακαιδεκάτη,
ενάτη επί δέκα, ενάτη επί δεκάτη.

Τα Λήναια βρίσκονται στην ογδόη ημέρα των εορτασμών και των ποιητικών αγώνων, πιθανώς η τελευταία ημέρα.
Ένα θυσιολόγιο ενός ιδιωτικού θιάσου του +πρώτου ή + του δεύτερου αιώνος που βρέθηκε το 1751 μέσα σε ένα χριστιανικό κτήριο (Παντάνασσα-Μοναστηράκι) καταγράφει τη σημερινή ημέρα ώς την ημέρα που στεφανώνουμε κισσό τα αγάλματα του Διονύσου.

IG II² 1367.22 ΑΤΤΙΚΗ ΕΠΙΓΡΑΦΗ
― Γαμηλιώνος κιττώσεις Διονύσους θι

Αυτό το ημερολόγιο των θυσιών χρονολογείται στον +δεύτερο αιώνα. Τα ενεπίγραφα ημερολόγια θυσιών είναι κοινά στην Αθήνα. Πιθανότατα ανήκε σε μια «ιδιωτική» ένωση, μια αυτορυθμιζόμενη ομάδα που συγκεντρωνόταν για τακτικά τελετουργικά γεύματα σε ένα ιερό που χρησίμευε ως λέσχη, μέσα στο ιερό υποτίθεται ότι βρισκόταν αυτή η επιγραφή. Ενώ αυτή η ομάδα λάτρευε ένα ευρύ φάσμα θεοτήτων, υπάρχει εστίαση σε θεούς που σχετίζονται με την Ελευσίνα. Η ομάδα προφανώς επέλεξε να οργανώσει και να καταγράψει τις δραστηριότητές της με τη μορφή ενός ημερολογίου κλασικής περιόδου. Αυτού του είδους ο αρχαϊσμός είναι κοινό χαρακτηριστικό της θρησκείας της Αθήνας στη ρωμαϊκή περίοδο. Όπως τα κλασικά ημερολόγια, οι τύποι των προσφορών σε αυτή την επιγραφή, οι ημερομηνίες τους και οι θεότητες στις οποίες προσφέρθηκαν ήταν δεμένες σε δύο αλληλένδετους ετήσιους κύκλους: το αγροτικό έτος και το έτος των αθηναϊκών εορτών. Ο πρώτος μήνας που εμφανίστηκε στο ημερολόγιο, ο Μεταγειτνιών, είναι ο δεύτερος μήνας του αθηναϊκού έτους, που συμπίπτει με τα μέσα του καλοκαιριού.

Μία συνέλευση της Εκκλησίας πραγματοποιήθηκε τη σημερινή ημέρα. (IG II² 453.2-5)