Η πέμπτη ισταμένου.

Σε έτος με εμβόλιμο μήνα τα Πληρόσια του Διός τελούνται στον Ποσειδεώνα β’. Σήμερα το πρωϊ, στον αγροτικό δήμο του Μυρρινούντος, ο δήμαρχος θύει την πληροσία προς τιμήν του Διός. Παρατίθενται λατρευτικές Τράπεζες προς τιμήν του θεού και των λατρευτών για τη νομή των μερίδων του κρέατος. Η τελετή υποδηλώνει την πλήρωση των αγροκαλλιεργειών, δηλαδή ότι όλες οι αγροκαλλιέργιες είχαν ολοκληρωθεί σε αυτόν τον δήμο, και οι αγρότες παύουν τις εργασίες ενόψει του χειμώνος. Στην εορτή συμμετέχουν άπαντες οι κάτοικοι του δήμου:

ΑΤΤΙΚΗ ΕΠΙΓΡΑΦΗ IG II² 1183
-τῆι δὲ πέμπτει θυέτω τὴν πληροσίαν ὁ δήμαρχος τῶι Διὶ από δραχμών
και νέμετω τα κρέα τέι εβδόμει ισταμένου τοις παρουσιν κ
αι συναγοράζουσιν και συνενεχυράζουσιν α. . .
μι τηι δε ενάτει επί δέκα του Ποσειδεώνος μηνός χρηματίζ
ειν περι Διονυσίων, τα άλλα πάντα τ. . . .

«— και την πέμπτη [ημέρα] ας θυσιάζει ο δήμαρχος την πληροσία στον Δία, με δαπάνη σε δραχμές …
και ας διανέμει τα κρέατα την έβδομη ημέρα του μηνός, στους παρόντες
και σε όσους συμμετέχουν στην κοινή αγορά και στην κοινή ενεχυρίαση …
και την ένατη ημέρα, για δέκα [ημέρες;], κατά τον μήνα Ποσειδεώνα,
να διεκπεραιώνονται οι υποθέσεις σχετικά με τα Διονύσια, όλα τα άλλα …»

Ἡ ἡμερομηνία είναι ἡ 5η Ποσειδεῶνος, σύμφωνα μὲ τὰ εὐρήματα στὸ σημεῖο ἀπὸ τὶς ἀνασκαφὲς και χρονολογοῦνται μετὰ τὴν 110η Ὀλυμπιάδα (-340).
Στὴν ἑορτὴ παίρνουν μέρος οἱ γυναῖκες. Ο εορτασμός αυτός (Πληροσία) αφορά τοπική εορτή του αγροτικού δήμου του Μυρρινούντος και όχι επίσημη αθηναϊκή εορτή της πόλης των Αθηναίων.

Στην πληροσία ή στα πληρόσια του Διός που εορτάζουμε σήμερα, πραγματοποιείται η πλήρωσις, η ολοκλήρωση ή εκπλήρωση υποχρέωσης προς την κοινότητα για την καλλιέργεια των αγρών.
Τα πληρόσια τα εορτάζουμε με την διανομή κρέατος στις ιερές Τράπεζες , αμνού ή χοίρου, όχι πτηνού. Παρούσα είναι ολόκληρη η κοινότηα διότι πρόκειται κοινοτική τελετουργία, δηλαδή μια τελετουργική πράξη που τελείται από και για μια συγκεκριμένη κοινότητα (π.χ. δήμος), απαιτεί συλλογική συμμετοχή, επαναβεβαιώνει ποιοι ανήκουν στην κοινότητα, ενισχύει τους δεσμούς ανάμεσα στα μέλη της. Δεν είναι «ατομική λατρεία» ούτε «ιδιωτική ευσέβεια».Όποιος παρίσταται και λαμβάνει κρέας αναγνωρίζεται ως μέλος της κοινότητας. Γι’ αυτό στις επιγραφές αναφέρεται ρητά: τοῖς παροῦσιν, συναγοράζουσιν. Το κρέας διανέμεται κατά κανόνα ισομερώς, αίρονται προσωρινά οι κοινωνικές διαφορές και όλοι μετέχουν στο ίδιο ιερό γεύμα στις ιερές τράπεζες για τα μερίδια των θεών και σε καλάθια για τους παρευρισκομένους. Η κοινότητα «γευματίζει μαζί».
Η πληροσία ή τα πληρόσια του Διός δεν αφορά απλώς την ποσότητα, αλλά την πληρότητα της σχέσης θεού–κοινότητας, την αποκατάσταση της εύνοιας, τη διατήρηση της ευσέβειας ιδίως για τον Δία, η πληροσία λειτουργεί ως πράξη νομιμότητας και τάξης, εντάσσεται σε συμφραζόμενα δημόσιας ευθύνης (δήμαρχος).

Στην Αθήνα πραγματοποιείται συνέλευση της Εκκλησίας του δήμου το έτος -220.
ΑΤΤΙΚΗ ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΑΓΟΡΑΣ IG II³ 1155
– επί Μενεκράτου Άρχοντος επί της Οινείδος, έκτης πρυτανείας ήι Φιλόδρομος Σωτάδου Σουνιεύς εγραμμάτευεν. Ποσιδεώνος πενπτει ισταμένου τετάρτει της πρυτανείας βουλής ψηφίσματα.

Ο ΜΥΡΡΙΝΟΥΣ

Τα θυόμενα του Διός στον Μυρρινούντα

Ολόκληρος ο Μυρρινούντας σήμερα το πρωϊ (αύριο) εορτάζει, ο άρχων του δήμου (δήμαρχος) θύει την πληροσία προς τιμήν του Διός. Παρατίθενται λατρευτικές Τράπεζες προς τιμήν του θεού και των λατρευτών για τη νομή των μερίδων του κρέατος.

Η τελετή υποδηλώνει την πλήρωση των αγροκαλλιεργειών, δηλαδή ότι όλες οι αγροκαλλιέργιες είχαν ολοκληρωθεί σε αυτόν τον δήμο, οι αγρότες παύουν τις εργασίες ενόψει του χειμώνος. Στην εορτή συμμετέχουν άπαντες οι κάτοικοι του δήμου.

Ο δήμος Μυρρινούς και Μυρρινούντας, ανήκει στην Πανδιονίδα φυλή. Ο δημότης λέγεται Μυρρινούσιος. Πήρε την ονομασία του από τον επώνυμο θάμνο της Μυρίνης που ονομάζεται και Μυρσίνη ή Μυρτιά ή Σμυρτιά με τους γνωστούς μικρούς άσπρους και μαύρους καρπούς της, η τροφή των πτηνών της τσίχλας και του κότσυφα, το σύμβολο της νίκης και της εξουσίας του Διός, το σύμβολο ομορφιάς και νεότητας και γνωστή ως καλλωπιστικό φυτό στους ναούς του Διός και της Αφροδίτης.

Το ρήμα μυρρινάω― κατά το αρχοντάω― που σημαίνει επιθυμώ τον εκ μυρσίνης στέφανο των αρχόντων. Το δάσος των μυρτιών ονομάζεται Μυρσινεών και Μυρσινών αλλά και Μυρρινών.Ο δήμος Μυρρινούς κείτεται κοντά στο σημερινό Μαρκόπουλο των Μεσογείων, τρία χλμ Ν. Ανατολικά όπου ακόμη και η θέση λέγεται Μερέντα και Μερέντες όπου και το βουνό της Μερέντας (ύψους 613μ), πάνω από τον δήμο της Μερέντας.

Η τοποθεσία αυτή σημειώνεται από τους παλαιούς χάρτες ως χωριό Μερέντα.

Στον δήμο λατρεύεται ο Ζευς, η Αρτέμιδα Κολαινίς, ο τοπικός ήρως Κόλαινος, (o Kόλαινος ήρως και ιερεύς έζησε πριν τον Κέκροπα, είναι απόγονος του Ερμού), η Αθηνά παρθένος, υπάρχουν βωμοί του Απόλλωνος του Διονυσοδότου και Διονύσου του Ανθίου, των Νυμφών Ισμηνίδων και της Γής, «ην μεγάλην θεόν ονομάζουσιν». Υπάρχει το ιερό με βωμούς της Δήμητρος Ανησιδώρας, του Διός του Κτησίου, της Τιθρωνής Αθηνάς, της Κόρης Πρωτογόνης και των Σεμνών.