ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ: Θρησκευτικοί, ιερατικοί θεσμοί στην πόλη

Η θρησκευτική αρχή ανήκει ουσιαστικά στο σύνολο των ανθρώπων ή των δημοτών(Δήμος), για λογαριασμό του οποίου οι δημότες τελούν, επιτελούν και αποτελούν το προσωπικό του ιερού. Ο αριθμός και η σημασία αυτών των πολιτικών λειτουργών αυξήθηκε κατά τη διάρκεια του -5ου αιώνα, σε βάρος ορισμένων αρχαίων ιερατείων. Είναι δουλειά τους να διατηρήσουν την τάξη και…

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ: Βασικές Αρχές

Οι Έλληνες θεωρούν δεδομένη την ύπαρξη των θεών τους, δεν χρειάζονται καμία πεποίθηση ή δόγμα, γι’ αυτό δεν μας κληροδότησαν ιερή λογοτεχνία ανάλογη με τη ιουδαϊκή Βίβλο των χριστιανών ή το Κοράνι των Μουσουλμάνων. Η ελληνική λέξη ορθοδοξία, που σημαίνει «σωστή γνώμη», (δόξα < αρχική σημ. «γνώμη» < δοκῶ ) δεν έχει αρχαίο ισοδύναμο, τουλάχιστον…

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ: Η έννοια του «ιερού»

Όλες οι μελέτες της θρησκείας πρέπει να ασχοληθούν με την έννοια του «ιερού», αλλά στον κόσμο των Ελλήνων η αντίθεση μεταξύ του ιερού και του βέβηλου – την οποία θεωρούμε θεμελιώδη στον τομέα της θρησκείας – είναι ασαφής ή εντελώς άχρηστη αλλά και άσχετη. Η γλώσσα των προγόνων διακρίνει κάπως τους όρους όπωςτο ι ε…

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ: Τελετουργία, ορισμός

Ένα τελετουργικό στην Ελληνική θρησκεία είναι ένα σύμπλεγμα ενεργειών που πραγματοποιούνται από ή στο όνομα ενός ατόμου ή μιας κοινότητας. Αυτές οι ενέργειες χρησιμεύουν για την οργάνωση του χώρου και του χρόνου, για τον καθορισμό των σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων και των θεών και για τον καθορισμό στη σωστή τους θέση των διαφορετικών κατηγοριών της…

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ: Το Καθαρόν και το Μίασμα στα πάτρια

Οι σχετικές έννοιες της καθαρότητας και του ρύπου αναφέρονται και σε σύγχρονες θρησκευτικές κατηγορίες που όμως δεν εφαρμόζονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως στα πάτρια των Ελλήνων προγόνων μας. Ως ένα επίπεδο, η θρησκευτική καθαρότητα και η φυσική καθαριότητα ταυτίζονται στενά. Αυτό που είναι Κ α θ α ρ ό ν ή «α γ…

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ: Οι γενέθλιες τελετές

Παρόντες θεοί είναι είναι όλοι οι οικιακοί θεοί και οι γένεθλες θεότητες, η Άρτεμις λοχία, η Ειλείθυια, η Λητώ, οι «γενέθλιες Νύμφες» η Ραψώ και ή Μοίρα. Επικεφαλής όλων αυτών ο πολυμαθής αναθέτης έβαλε (αν συνυπολογιστεί ο Απόλλων και ο Ερμής) τη θεά Εστία, γιατί η τάξη απαιτεί απ’ αυτή ν’ αρχίζει κάθε προσφορά και…

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ: Μελέτη και Πρακτική

Η μελέτη και η πρακτική της Ελληνικής θρησκείας απαιτεί μια προκαταρκτική διανοητική αναπροσαρμογή· για να την κατανοήσουμε πρέπει να εγκαταλείψουμε άπαξ δια παντός το γνωστό σε εμάς πολιτιστικό πεδίο και να αμφισβητήσουμε ριζικά τις λαμβανόμενες καθιερωμένες πνευματικές κατηγορίες της σύγχρονης εποχής με κατευθυνόμενες έννοιες περί μιας μονοθεϊστικής θρησκευτικότητος, καθώς και να απορρίψουμετους τσαρλατάνους που παριστάνουν…

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ: Ουσία και Τέλεσις

Η καθημερινή ιδιωτική ζωή, μαζί με τη δημόσια ζωή των Ελλήνων πολιτών, ρυθμίζεται από όλα τα είδη τελετών, έτσι ώστε κάθε στιγμή και κάθε στάδιο της ύπαρξης του Έλληνα πολίτη να εμποτίζεται με μια θρησκευτική διάσταση. Ο θεσμός των τελετών αποδίδεται σε κάθε περίπτωση στην άμεση ή έμμεση παρέμβαση των θεών. Κάθε αποτυχία της δέουσας…

Η ΑΤΤΙΚΗ ΜΕΤΡΗΣΙΣ ΤΩΝ ΕΤΩΝ : Εισαγωγή στα αττικά ημερολόγια

Οι πρόγονοι Αθηναίοι χρησιμοποιούν τρία (3) πρωτογενή και ξεχωριστά  και, για μια περίοδο, εντελώς ανεξάρτητα ημερολόγια για να υπολογίσουν τα έτη, τα οποία εμφανίστηκαν πριν ακόμα από την έναρξη του Πελοποννησιακού Πολέμου (-432): α’. Το Πολιτειακό ημερολόγιο:  Ένα  σεληνιακό έτος που αποτελείται από δώδεκα ή δεκατρείς σεληνιακές περιστροφές (ή σεληνιακούς κύκλους) που ορίζονται από το…

Η ENNOIA TOY «ΒΑΚΧΟΥ» ΚΑΙ ΤΟΥ «ΒΑΚΧΕΥΕΙΝ» ΣΤΟΝ ΟΡΦΙΣΜΟ. Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΛΑΤΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ.

Οι έννοιες του προσδιορισμού «β ά κ χ ο ς» και του ρήματος «β α κ χ ε ύ ε ι ν» στο ορφικό  πλαίσιο διαφέρουν στην αξία τους από άλλους θρησκευτικούς κύκλους. Σε γενικές γραμμές, το επίθετο «βάκχος» υποδηλώνει όσους έχουν βιώσει τελετουργίες καθαρμού ή τελετουργικές εκστάσεις. Ο «Βάκχος» και το ρήμα «βακχεύειν» περιγράφουν…