ΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΥΗΓ

Α΄ΔΕΚΑΣ	Β΄ΔΕΚΑΣ	Γ΄ΔΕΚΑΣ

---

Συνέλευση τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Δήμου πραγματοποιήθηκε τὴν 22η Μουνιχιῶνος τὸ α΄ἔτος τῆς 168ης Ὀλυμπιάδος (-108).
BCH 59 1-7
― Ἀθηναίων ψήφισμα ἐπὶ Ἰάσονος ἄρχοντος τοῦ μετὰ Πολύκλειτον ἐπὶ τῆς Αἰγείδος δεκάτης πρυτανείας ἦι Ἐπιφάνης Ἐπιφάνου Λαμπτρεύς ἐγραμμάτευσεν• Μουνιχιῶνος ἐνάτη μετ’εἰκάδας, ἐνάτηι καὶ εἰκοστῆι τῆς πρυτανείας ἐκκλησία ἐν τῶι θεάτρωι.

Γενικὰ ἡ 22η δεύτερη εἶναι ἱερὴ γιὰ τὴν Ἀθηνᾶ σὲ ὅλους τοὺς μῆνες :
ΠΡΟΚΛΟΣ ΣΧΟΛΙΑ ΣΕ ΗΣΙΟΔΟ 778
― Ἱστάμενον μηνὰ ὡς εἰκάδα (ἑὼς εἰκάδιος) ἔλεγον. μετὰ δὲ τοῦτο πρώτην φθίνοντος δευτέρα φθίνοντος. Φιλόχορος δὲ πάσας τὰς τρεῖς ἱερὰς (20,21,22) λέγει τῆς Ἀθηνᾶς.

Η λατρεία των Τριτοπατόρων

Οι Φρατρίες φαίνεται να συνδέονται – αν και δεν είναι αποκλειστικό  σε αυτές – με τη λατρεία των Τριτοπατόρων. Αυτές οι μυστηριώδεις μορφές, αν και συχνά ταυτίζονται από τους αρχαίους συγγραφείς ως μορφές της αρχαιότητας ή ως φυσικές δυνάμεις, φαίνεται ότι στην απαρχή τους είναι πιο εξειδικευμένες και πιο προσωπικές θεότητες, πιθανότατα πρόγονοι με κάποια έννοια, όπως υποδηλώνει και το όνομά τους.

Η λατρεία των μη καθορισμένων Τριτοπατόρων πιστοποιείται στην Αθήνα, σε ένα ιερό στην περιοχή του Κεραμεικού, στον Μαραθώνα και στην Έρχια, αλλά βρίσκουμε επίσης συγκεκριμένους Τριτοπάτορες με ονόματα οικιακού τύπου σε καθορισμένα  πέτρινα  όρια «όρος ιερού Τριτοπατρέων Ζακυαδών» και «όρος ιερό Τριτοπατρέων Ευεργιδών» και τα δύο βρέθηκαν μέσα στη πόλη (IG ΙΙ² 2615).

Δεν υπάρχει κανένα  ίχνος για το γένος των Ζακυαδών ή των Ευεργιδών, κατά πάσα πιθανότητα είναι φρατρίες. Αληθεύει ότι τα (υποτιθέμενα) γένη των Πυρρακιδών, ή μέρος αυτών, φαίνεται να έχουν έναν Τριτοπάτορα (ένα μόνο) δικό τους, αλλά αυτό δεν απαραίτητο να παρθεί ως πρότυπο. Το ιερό αυτό βρίσκεται στη Δήλο και μπορεί να αντιπροσωπεύει μια ειδική περίπτωση. ― Μπορεί ένας προγονικός ισχυρισμός δεσμού για ορισμένες τελετές να είναι πιο σημαντικός για την παν-Ιώνια Δήλο παρά για τον τόπο;

Οι Πυρρακίδαι έχουν επίσης τις δικιές τους νύμφες.

Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση, οι Τριτοπάτορες του Κεραμεικού, του Μαραθώνος και της Έρχιας δεικνύουν ότι διαφορετικές συγκροτούμενες ομάδες θα μπορούσαν να έχουν Τριτοπάτορες· δεν κατέχουν την αποκλειστική η κατοχή γένους ή φρατρίας ή οποιουδήποτε άλλου τύπου ομάδας. Αλλά κανονικά, εάν η παραπάνω άποψη, για τη διάκριση του είδους μεταξύ της φρατρίας και του γένους είναι σωστή, τότε γίνεται κατανοητό ότι  οι εκτιμήσεις της κληρονομικότητας και της συγγένειας σχετίζονται κυρίως με τη φρατρία και όχι με τα γένη.

Στην φρατρία παρουσιάζονται αγόρια και κορίτσια πολιτών, και η συμμετοχή σε μια φρατρία χρησιμοποιείται πολύ συχνά μαζί με την εγγραφή στο δήμο για να αποδειχθεί η ιθαγένεια ·  στα Απατούρια γίνονται θυσίες για το γάμο των κορασίδων. Σχετική με αυτό, μπορεί να είναι η δήλωση του Φανόδημου ότι οι Αθηναίοι πριν από το γάμο τους εύχονται στους Τριτοπάτορες για απογόνους · οι πρόγονοι εγγυώνται έτσι τη συνέχεια της γραμμής του αίματος, και πολύ εύκολα έρχονται σε σύνδεση με τις κύριες ανησυχίες της φρατρίας. Αυτό είναι κάτι πολύ διαφορετικό από τους μη προγονικούς ήρωες του γένους.  Οι ήρωες του γένους έχουν έναν ειδικό χαρακτήρα που σχετίζεται ιδιαίτερα με την ατομική ταυτότητα του γένους. Ο ήρως των οργεώνων είναι το κέντρο της ύπαρξης της ομάδας, αυτό που τους δίνει τη συνοχή.

Οι ιδιαίτερες ανησυχίες που εκφράζονται από εξειδικευμένους ήρωες αυτού του είδους είναι λιγότερο σημαντικές για την φρατρία από ό, τι οι αρχές της κληρονομικότητας και της συνέχειας, και ως εκ τούτου οι Τριτοπάτορες, ως πρόγονοι, φαίνονται κατάλληλοι εδώ ,  αν και φυσικά δεν μπορούν να είναι εξίσου σημαντικοί και διακριτικοί για την οργάνωση της φρατρίας,  όπως ο  Δίας Φράτριος και η Αθηνά Φρατρία.

Εάν αυτοί είναι ήρωες, είναι ήρωες πολύ ιδιαίτερου είδους, προφανώς αδιαφοροποίητοι ως άτομα. 

Δεν είναι σημαντική η προσωπικότητά τους ως τέτοια, αλλά απλώς το γεγονός ότι είναι πρόγονοι.